Wpisy z kategorii Historia polityczna



Inwazja na Grecję i Jugosławię

Inwazja na Grecję i Jugosławię Inwazja na Grecję rozpoczęła się dwudziestego ósmego października tysiąc dziewięćset czterdziestego roku i rozpoczęła się od ataku wojsk włoskich. Szybko jednak zostały one zatrzymane, a linia frontu zaczęła się cofać. Wojska greckie wkroczyły do zajętej przed wojną przez Włochy Albanii. Grecja mogła liczyć na pomoc wojsk brytyjskich – obecność brytyjskich sił ekspedycyjnych, a także sytuacja panująca wówczas w Jugosławii sprawiły, że Niemcy zdecydowały się na inwazję zarówno na Grecję, jak i Jugosławię, szóstego kwietnia tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku. Belgrad zdobyty został po sześciu dniach, zaś do końca miesiąca opanowana została kontynentalna część terytorium Grecji. Dwudziestego maja ruszyła ofensywa na Kretę – tak zwana Operacja Merkur, która odniosła sukces w ciągu dziesięciu dni, wypierając z wyspy wojska greckie oraz brytyjskie. W Jugosławii doszło do utworzenia Niezależnego Państwa Chorwackiego, sprzymierzonego z Niemcami. Na jego czele stanął Ante Pavelic.

Inwazja Norweska

Inwazja Norweska Inwazja na Norwegię była owiana kryptonimem Operacji Wesserubung i obejmowała ona skoordynowane ataki marynarki wojennej Trzeciej Rzeszy oraz wojsk lądowych. Operacja ta zaczęła się dziewiątego kwietnia tysiąc dziewięćset czterdziestego roku. Na początku Drugiej Wojny Światowej przywódca Trzeciej Rzeszy nie planował inwazji na Norwegię, ponieważ sprowadzały ze Szwecji przez Norwegię rudę żelaza. Sytuacja ta jednak nie odpowiadała aliantom i postanowili oni dokonać abordażu na statki niemieckie stacjonujące w porcie w Narwiku oraz postawili zaporę morską w postaci wieli min pozostawionych na wodach w pobliżu Narwiku. Hitler uznał to jako prowokację ze strony Brytyjskiej i postanowił zająć całą Norwegię. Inwazja ta rozpoczęła się dnia dziewiątego kwietnia tysiąc dziewięćset czterdziesto roku i trwała ona do dziesiątego czerwca. Podczas bitw w Norwegii wojska niemieckie straciły dwukrotnie więcej żołnierzy niż Trzecia Rzesza. Udział w Bitwach o Norwegię brali również Polacy z Samodzielnej Brygady Strzelców podhalańskich dowodzonej przez Zygmunta Szyszko-Bohusza.

Inwazja w Afryce

Inwazja w Afryce Na terytorium Afryki II Wojna Światowa rozpoczęła się trzynastego września tysiąc dziewięćset czterdziestego roku, czyli z chwilą przyłączenia się do wojny Włoch. W tym dniu wojska włoskie wkroczyły do Egiptu, zdobywając Sidi Barrani i zmuszając Brytyjczyków do wycofania się w stronę Marsa Matruh. Kontrofensywa ruszyła dopiero dziewiątego grudnia, co zakończyło się klęską wojsk włoskich. Dziewiętnastego stycznia tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku wojska brytyjskie ruszyły z ofensywą na tereny zajmowane przez Włochów. Atak dążył w kierunku Addis Abeby, czyli stolicy Etiopii. Do końca maja tego roku Brytyjczycy przejęli kontrolę w Etiopii, Somalii oraz Erytrei. Niemcy przyłączyli się do wojny w Afryce w styczniu tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku. Wojska dowodzone przez generała Erwina Rommla pojawiły się w lutym w Libii, zaś trzydziestego pierwszego marca połączone wojska niemiecko-włoskie przystąpiły do ofensywy. Armia brytyjska zmuszona została do wycofania się do granicy pomiędzy Libią a Egiptem, za wyjątkiem osławionej załogi twierdzy Tobruk, która wsparta została przez polską Samodzielną Brygadę Strzelców Karpackich.

Atak na Pearl Harbour

Atak na Pearl Harbour Atak wojsk japońskich na znajdujący się na Hawajach port Pearl Harbour miał miejsce siódmego grudnia tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku. Sygnał do ataku dało hasło „Tora! Tora! Tora!”, nadaje o godzinie 7:49 rano. Atakiem dowodzili admirałowie Isoroku Yamamoto oraz Chuichi Nagumo. W ataku brało udział trzysta sześćdziesiąt samolotów, zaś japońskie lotniskowce eskortowane były przez dość silną flotę. W porcie znajdowało się w tym czasie między innymi osiem pancerników oraz wiele innych jednostek, a także prawie czterysta samolotów, z których większość została zniszczona, zanim wzniosły się w powietrze. W porcie zabrakło w tym czasie dwóch stacjonujących na co dzień w Pearl Harbour największych amerykańskich lotniskowców, które stanowić miały główny cel ataku Japończyków. Jak okazało się później, atak, który zupełnie zaskoczył Amerykanów, był w istocie przewidywany przez źródła wywiadowcze, jednak informacje te zostały uznane za niewiarygodne i mało prawdopodobne. Inwazja ta pozwoliła Japończykom na uzyskanie przewagi i inicjatywy na Pacyfiku na następne pół roku.

Inwazja na ZSRR

Inwazja na ZSRR Mimo faktu, iż Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich prowadził z Niemcami od tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego do tysiąc dziewięćset czterdziestego pierwszego roku sojusz gospodarczy obydwa państwa przygotowywały się do Inwazji. Hitler opracował plan ataku na Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, który nazwano Barbarossa, a Stalin opracował plan ataku na Trzecią Rzeszę który nazwał „Plan Burza”. Dwudziestego drugiego czerwca tysiąc dziewięćset pierwszego roku Trzecia Rzesza zaatakowała Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Na początku inwazji niemieckiej wojska radzieckie odnosiły poważne straty i cofały się w głąb kraju. Wojska Trzeciej Rzeszy zajęły Ukrainą, Białoruś i dodarły aż pod Moskwę i Stalingrad. Wojska Stalina w Grudniu wyszły z ofensywą lecz na początku tysiąc dziewięćset czterdziestego drugiego roku zakończyła się klęską. Przełomowym momentem tej wojny była bitwa o miasto Stalingrad, która zakończyła się porażką wojsk niemieckich dowodzonych przez Friedricha von Paulusa.