SLD

SLD SLD, czyli Sojusz Lewicy Demokratycznej to jedna z bardziej znanych partii w naszym kraju, która ostatnio nie odgrywa jednak znaczącej roli na arenie politycznej. Obecnie bowiem w sejmie znajduje się zaledwie czterdziestu posłów z ramienia tej partii i tylko jeden senator. Warto wiedzieć również, iż barwy partii reprezentuje również sześcioro euro deputowanych. Obecnym liderem, stojącym na czele tej zrzeszającej ponad siedemdziesiąt dwa tysiące członków partii jest Grzegorz Napieralski, kandydat, który w tegorocznych wyborach nieco namieszał, bowiem nikt nie spodziewał się, iż uzyska on aż tak wysoki wynik. Chociaż liczba uzyskanych głosów nie pozwoliła mu na awans do drugiej tury to nie da się ukryć, iż wielu polityków oraz znawców tematu uważa to osiągnięcie za niemały sukces. Warto wiedzieć również, iż Sojusz Lewicy Demokratycznej powstała w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym dziewiątym, a jego pierwszym przewodniczącym był Leszek Miller, który swoją rolę sprawował aż przez prawie pięć lat.

Zamachy wojenne

Zamachy wojenne Lato 2001 roku przebiegało w USA spokojnie i tylko nieliczni spodziewali się, iż może dojść do czegoś wyjątkowego we wrześniu. Kongres Stanów Zjednoczonych był jak co roku na wakacjach, podobnie jak większość personelu Białego Domu. Jednak od wielu miesięcy 2001 roku agenci i oficerowie operacyjni CIA z Bliskiego Wschodu przekazywali informacje świadczące o tym iż szykuje się coś wielkiego. Dziś możemy być pewni, iż CIA dysponowało informacjami wywiadowczymi, które świadczyły, iż może dojść do zamachów na wielką skalę w Stanach Zjednoczonych. Jednak między bajki można włożyć opinie niektórych osób, iż wywiad USA znał czas i miejsce zamachów. Amerykanie mieli swoich agentów (agent w rozumieniu polskim to osoba, która została przez nas zwerbowana i pracuje dla nas najczęściej za pieniądze) w kluczowych państwach Bliskiego Wschodu. To z ich źródeł było wiadomo, iż terrorysta o nazwisku Osama Ben Laden przebywa w Afganistanie. Gdy G. Tennet – szef CIA był już pewny zebranych informacji wywiadowczych i po wykonaniu kolejnych analiz przekazał swoją wiedzę Condollizie Rice (lipiec 2000 r.), ta jednak nie wyraziła poważniejszego zainteresowania. Condi nie wierzyła, iż ktoś jest w stanie zaatakować najpotężniejszy kraj na świecie. Ta niewiara przejawiała się również u innych członków administracji Busha. Sam prezydent skupiał się na swoim programie wyborczym tj. na reformie podatkowej. To właśnie dzięki hasłom obniżenia podatków wygrał wybory, a nie hasłami interwencji zbrojnych. Podupadły za Clintona wywiad nie miał ani siły, ani wystarczających środków, by na większą skalę rozlokować agentów w Afganistanie. Brakowało także agentów CIA w samej siatce Ben Ladena. Prace nad planem działania wobec terrorystów jednak trwały. Pech chciał, iż ramowy plan działania wobec UBL miał być przedstawiony przez szefa CIA . w połowie września 2001.

Poglądy Busha i CIA

Poglądy Busha i CIA Przed dojściem republikanina G.W. Busha do władzy w grudniu 2000 roku, Stany Zjednoczone Ameryki rządzone były przez 8 lat przez demokratę – Billa Clintona. Generalnie przyjmuje się, iż podejście amerykańskich demokratów do konfliktów zbrojnych jest bardziej „łagodne” niż republikanów. Wiążą się z tym takie aspekty jak (u demokratów) :- większy nacisk na dyplomację – partnerskie traktowanie innych państw- skupianie się na polityce wewnętrznej kosztem zewnętrznej- pozostawienie spraw armii – wojskowym (neokonserwatywni Republikanie lubią zawłaszczać sobie sprawy wojska)- traktowanie wywiadu (CIA) jako aktora drugoplanowego – nieliczenie się z wywiadem przez demokratów. CIA tak na prawdę nigdy nie zgadzało sie z polityką postępowań Busha ale ich obecny jak i wcześniejszy dowódca nie chciał przyznać (wyznać) swoich poglądów całej ameryce ponieważ, zrównałby tym samym z ziemią autorytet G.W. Busha wśród swoich amerykańskich zwolenników. przez co i samo CIA mogłoby odnieść kolosalne straty nie tylko moralne ale i społeczne.

Inwazja na Francję

Inwazja na Francję Dziesiątego maja tysiąc dziewięćset czterdziesto roku wojska niemieckie zajęły Holandię, Belgię oraz Luksemburg. Bardzo dużą rolę odegrali tutaj znakomicie wyszkolone wojska powietrzno-desantowe wojsk niemieckie, które zdobyły Holandię w niespełna 6 dni zajmując lotniska oraz mosty holenderskie. Po paśmie sukcesów poszli za ciosem i dwunastego maja tysiąc dziewięćset czterdziesto roku zrobili wyłom we froncie francuskim w miejscowości Sedan, a następnego dnia doszli już pod kanał La Manche. Sukces Niemców spowodował ewakuację wojsk brytyjskich znajdujących się na terenie Francji. Ewakuacja ta odbyła się w dniach od dwudziestego szóstego maja do czwartego czerwca tysiąc dziewięćset czterdziestego roku w Dunkierce. Dwudziestego drugiego czerwca tysiąc dziewięćset czterdziestego roku podpisano pakt o zawieszeniu broni w wyniku tego cała północna część Francji znalazła się pod okupacją niemiecką a południowa część kraju stała się kolaborującym z Niemcami Państwem Francuskim, z niesławnym rządem w Vichy.

Atak na Polskę

Atak na Polskę Niemcy zaatakowały Polskę pierwszego września tysiąc dziewięćset trzydziestego dziewiątego roku. Początkowy okres wojny nazywany jest mianem wojny obronnej lub najczęściej kampanią wrześniową. Przed wybuchem wojny Polska zawarła układ sojuszniczy z Francją w tysiąc dziewięćset dwudziestym pierwszym roku oraz z Wielką Brytanią w tysiąc dziewięćset trzydziestym dziewiątym roku. Natomiast Niemcy były połączone tak zwanym paktem stalowym z faszystowskimi Włochami oraz Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich. Po stronie Polski opowiedziały się trzeciego września tysiąc dziewięćset trzydziestego roku Wielka Brytania, Republika Południowej Afryki, Indie, Nowa Zelandia, Australia i Kanada, natomiast po stronie Niemiec opowiedziały się Słowacja oraz Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich. Takie państwa jak Rumunia i Węgry zachowały neutralność. Po agresji wojsk radzieckich większość polskich dygnitarzy ewakuowała się na terytorium Rumunii. Mimo to polski rząd kontynuował swą działalność na uchodźctwie.